weganin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcegoInstytut Języka Polskiego (Kraków), Teresa Smółkowa, Nowe słownictwo polskie: A-O, str. 273.
(1.1)
(1.1) Patrik Baboumian, najsilniejszy weganin na świecie (…) udowadnia, że można być weganinem i strongmanem jednocześnie. (1.1) (…) weganie i wegetarianie rzadziej chorują na raka, udar mózgu i choroby serca (które wciąż pozostają zabójcą numer jeden w Stanach Zjednoczonych).
(1.1) roślinożerca, fitofag
(1.1) mięsożerca
weganizm weganka wegański, wege wegańsko weganizować
angielski: (1.1) vegan, veganist baskijski: (1.1) begano czeski: (1.1) vegan duński: (1.1) veganer esperanto: (1.1) vegano estoński: (1.1) veegan fiński: (1.1) vegaani francuski: (1.1) végétalien irlandzki: (1.1) veigeán japoński: (1.1) ビーガン (bīgan), ヴィーガン (vīgan) kataloński: (1.1) vegà macedoński: (1.1) веган niderlandzki: (1.1) veganist niemiecki: (1.1) Veganer norweski (bokmål): (1.1) vegan , veganer norweski (nynorsk): (1.1) vegan , veganer portugalski: (1.1) vegetalista , vegano rosyjski: (1.1) веган słowacki: (1.1) vegán szwedzki: (1.1) vegan ukraiński: (1.1) веган włoski: (1.1) vegetalista , vegetaliano , vegano