dzwonnica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów; (1.2) coś podrzędnego, służalczego
(1.1-2)
(1.1) Konserwator zabytków postuluje jak najszybsze przeprowadzenie prac remontowych przy dzwonnicy.
(1.1) dzwonnica wieżowa • dzwonnica parawanowa
dzwonnik , dzwon , dzwonek , dzwoneczek , dzwonienie , zadzwonienie , podzwonne , dzwony dzwonica , dzwonnicza , zwonica dzwonić , zadzwonić dzwonowy, dzwonkowy, dzwoneczkowy
potrzebny jak diabeł na dzwonnicy
(1.1)
angielski: (1.1) belfry, bell tower baskijski: (1.1) kanpandorre, ezkila-dorre białoruski: (1.1) званіца bułgarski: (1.1) камбанария czeski: (1.1) zvonice esperanto: (1.1) sonorilturo, sonorilejo francuski: (1.1) clocher , beffroi hawajski: (1.1) hale pele hiszpański: (1.1) campanario macedoński: (1.1) камбанарија nowogrecki: (1.1) κωδωνοστάσιο , καμπαναριό portugalski: (1.1) campanário rosyjski: (1.1) колокольня ukraiński: (1.1) дзвіниця wilamowski: (1.1) głȫkhaus włoski: (1.1) campanile