αστραπή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) błyskawica (1.2) (synekdocha) piorun (1.3) ogień, błyskawica, piorun w użyciu przysłówkowym (2.1) błyskawicznie, lotem błyskawicy, szybko jak błyskawica, piorunem
(1) F29
(1.1) Όταν ο καιρός είναι συννεφιασμένος, συχνά βλέπουμε αστραπές στον ουρανό και ακούμε βροντές. → Kiedy jest pochmurnie, często widzimy błyskawice i słyszymy grzmoty. (2.1) Μόλις άκουσα τον πυροβολισμό, έφυγα αστραπή. → Jak tylko usłyszałem/am strzelaninę, uciekłem/am piorunem.
(1.1) άστραμμα (2.1) βολίδα
αστράφτω αστραφτερός, αστραπιαίος αστραπιαία, αστραπηδόν
καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται → prawdziwa cnota krytyk się nie boi