topielica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwłoki kobiety, która utopiła się, także kobieta uratowana od utonięcia (1.2) upiór, rzekomy duch utopionej kobiety (1.3) , owad;
(1.1-2)
(1.1) Policjanci wyciągnęli spod mostu topielicę. (1.2) Tylko mgławice nad nurtem Narewu skłębiły się gęściej i ukryły w swej płachcie bladolice boginki, zielonookie rusałki-wodnice, topielice upiorne, unoszone wartem bieżnym, rogany-latawice, na pruską Szatrję dążące.Ferdynand Antoni Ossendowski Wańko z Lisowa. Powieść historyczna z wieku XIII, Książnica-Atlas, Lwów-Warszawa 1929, s. 2
(1.1-2) wodnica
topiel , topienie , utopienie , zatapianie , zatopienie , utopiec topielec topić , zatapiać , utopić , zatopić
czesać się na topielicę
(1.1) francuski: (1.1) noyée