struggle ()
,
czasownik (1.1) walczyć, bić się (1.2) zmagać się, borykać się, robić coś z trudem (1.3) dążyć, usiłować (1.4) siepać się, targać się rzeczownik policzalny (2.1) walka, bój, szarpanina, szamotanina (2.2) zmaganie (2.3) dążenie (2.4) konflikt, napięcie między przeciwstawnymi tendencjami
(1.1-4) struggle, struggled, struggled, struggles, struggling (2.1-4) struggle; struggles
(1.1) During the centuries, the people of Ireland struggled constantly to assert their right to govern themselves → Przez wieki ludność Irlandii stale walczyła o zapewnienie sobie prawa do samostanowienia. (1.2) She struggled to play the difficult passages. → Z trudem grała te ciężkie pasaże.
(1.1-2) struggle for → walczyć o • struggle with, struggle against → walczyć / zmagać się z (1.3) struggle for → dążyć do
(1.1) fight
struggle free • struggle up • life and death struggle
, stroglen, strogelen