__TOC__ billet ()
, :
rzeczownik (1.1) kwatera (1.2) kwaterunek (1.3) nakaz kwaterunkowy (1.4) kęs (metalu) czasownik (2.1) kwaterować
billet ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bilet (1.2) bilet
(1) en billet, billetten, billetter, billetterne
(1.1) Bøden for manglende billet er blevet hævet fra seks til syv hundrede kroner. → Grzywna za brak biletu została podniesiona z sześciuset do siedmiuset koron. (1.2) Et forfalsket pas, tæt skæg og solbriller skulle være hans billet til friheden. → Sfałszowany paszport, gęsta broda i okulary przeciwsłoneczne miały być jego biletem do wolności.
billetør billettere
billet ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bilet (1.2) (1.3) weksel (1.4) banknotAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 35, PB 2793/70. billet; billets
(1.1) billet de loterie → los loteryjny (1.4) billet de banque
źródłosłów dla