kompletować () , ,
czasownik przechodni (1.1) uzupełniać zbiór przedmiotów, grupę ludzi itp. w celu uzyskania kompletu
(1.1)
(1.1) Kierownik wyprawy kompletuje skład ekipy na wyjazd.
(1.1) kompletować zespół / skład / listę uczestników / książki / znaczki pocztowe
(1.1) dekompletować, rozkompletowywać
skompletować komplet , komplecik , kompletność , kompletowanie , skompletowanie kompletny kompletnie
białoruski: (1.1) камплектаваць esperanto: (1.1) kompletigi rosyjski: (1.1) комплектовать, комплектировать szwedzki: (1.1) komplettera ukraiński: (1.1) комплектувати