grog ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) napój alkoholowy z mocnego trunku (zwykle araku lub rumu), rozcieńczonego gorącą wodą i osłodzonego, niekiedy ze smakowymi dodatkami;
(1.1)
(1.1) Dała nam gotowanego szkapiego mięsa i kazała je zapijać grogiem.
(1.1) kwarta / pinta grogu • przydział / racja grogu
(1.1) trunek
angielski: (1.1) grog białoruski: (1.1) грог bułgarski: (1.1) грог czeski: (1.1) grog hiszpański: (1.1) grog kataloński: (1.1) grog niemiecki: (1.1) Grog portugalski: (1.1) grogue ukraiński: (1.1) грог włoski: (1.1) grog
grog ()
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny (1.1) grog
(1.1) grog; grogs
groggy
rzekomo od przezwiska oficera Marynarki Brytyjskiej Edwarda Vernona (Old Grog, od noszonego przezeń płaszcza z grogramu), który kazał w 1740 rozcieńczać rum wydzielany marynarzom
grog ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) grog
(1.1)
grog ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) grog
(1.1) grog, grogshttps://www.rae.es/dpd/grog
(1.1) bebida
grog ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) grog
(1.1) grog; grogs
grog ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) grog
(1.1)
grog ()
rzeczownik (1.1) grog