__TOC__ sangha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu;
(1.1)
(1.1) Poza Indiami swój wielki rozkwit przeżyła mahajana w Chinach i Japonii. Według tradycji chińskiej, buddyzm trafił do tego kraju w II wieku z Azji Centralnej, a w 355 roku zezwolono Chińczykom na wstępowanie do sanghbudda.medytacja.net.
, (saṃgha)
angielski: (1.1) sangha arabski: (1.1) سانغا (sānḡā, sānghā) bengalski: (1.1) সংঘ (saṅgha) bułgarski: (1.1) сангха chiński standardowy: (1.1) 僧伽 (sēngjiā) esperanto: (1.1) sangho japoński: (1.1) (sō gya) koreański: (1.1) 승가 (sŭngga) malajalam: (1.1) സംഘം (saṅgham) perski: (1.1) سانگها rosyjski: (1.1) сангха ukraiński: (1.1) санґга węgierski: (1.1) szangha wietnamski: (1.1) tăng đoàn
sangha ()
rzeczownik (1.1) sangha
, (saṃgha)