oblężenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia (1.2) otoczenie jakiegoś obiektu przez tłum
(1.1)
(1.1) Oblężenie trwało wiele miesięcy i w mieście zapanował straszliwy głód.
(1.1) stan oblężenia • przystąpić do oblężenia • odstąpić od oblężenia • wydostać się z oblężenia
oblegać oblężniczy obleganie
angielski: (1.1) siege arabski: (1.1) حصار baskijski: (1.1) setio białoruski: (1.1) аблога , асада bułgarski: (1.1) обсада czeski: (1.1) obležení esperanto: (1.1) sieĝo fiński: (1.1) piiritys francuski: (1.1) siège hiszpański: (1.1) asedio , sitio ; (1.2) asedio japoński: (1.1) niderlandzki: (1.1) belegering niemiecki: (1.1) Belagerung nowogrecki: (1.1) πολιορκία rosyjski: (1.1) осада sycylijski: (1.1) assediu szwedzki: (1.1) belägring włoski: (1.1) assedio