twierdza ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość; (1.2) ciężkie więzienie położone w obrębie fortyfikacji
(1.1-2)
(1.1) Oblężenie twierdzy trwało wiele miesięcy. (1.2) Skazano go na dwa lata twierdzy.
(1.1) warowna twierdza • oblężenie twierdzy
(1.1) forteca, warownia
utwierdzenie
syndrom oblężonej twierdzy
angielski: (1.1) fortress, stronghold arabski: (1.1) معقل, قلعة białoruski: (1.1) крэпасць ; (1.2) крэпасць bułgarski: (1.1) крепост duński: (1.1) borg esperanto: (1.1) fortikaĵo, fortreso fiński: (1.1) linnake francuski: (1.1) bastion , forteresse gudźarati: (1.1) કિલ્લો (killō) hiszpański: (1.1) fortaleza , bastión , fuerte japoński: (1.1) kazachski: (1.1) қамал, қорған litewski: (1.1) tvirtovė łotewski: (1.1) cietoksnis niderlandzki: (1.1) vesting niemiecki: (1.1) Festung rosyjski: (1.1) крепость , твердыня ; (1.2) темница sanskryt: (1.1) पुर् słowacki: (1.1) tvrdza szwedzki: (1.1) fäste , fästning węgierski: (1.1) vár włoski: (1.1) fortezza , roccaforte