οδοντογιατρός ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dentysta, stomatolog rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) dentystka, (kobieta) stomatolog
(1) M17 (2) F34
(1.1) Πήγα στον οδοντογιατρό γιατί δε βαστώ πια, τόσο πονούν τα δόντια μου. → Poszedłem/Poszłam do dentysty, bo już nie wytrzymuję, tak mnie bolą zęby.
(1.1) οδοντίατρος
οδοντιατρικός οδοντιατρείο, οδοντιατρική
forma równoważna: οδοντίατρος