__TOC__ voyage ()
rzeczownik policzalny (1.1) rejs, podróż drogą morską (1.2) / wojaż czasownik nieprzechodni (2.1) odbywać podróże w dalekie miejsca (2.2) wojażować
(1.1-2) voyage; voyages (2.1-2) voyage, voyaged, voyaged, voyages, voyaging
(1.1) Did you know they got married on one of their voyages? → Czy wiedziałeś, że oni pobrali się podczas jednego z ich wspólnych rejsów? (2.1) Don't you think they voyage too often? → Nie sądzisz, że oni za często odbywają dalekie podróże?
(1.1) on the voyage → podczas rejsu • to set out on a voyage → wyruszyć w rejs • a voyage of discovery/exploration → ekspedycja odkrywcza • the outward/homeward voyage → rejs docelowy/powrotny
voyager
(1.1-2) z
voyage ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) podróż, przejażdżka, jazda, wycieczka (1.2) podróż morska, rejs (1.3) kurs, dowóz, dostawa (1.4) transport (ilość towaru) (1.5) (wolnomularstwo) próba (1.6) odjazd (po zażyciu narkotyku)
(2.1) 1. trybu oznajmującego od voyager (2.2) 3. trybu oznajmującego od voyager (2.3) 1. trybu łącznego od voyager (2.4) 3. trybu łącznego od voyager (2.5) 2. trybu rozkazującego od voyager
(1) un voyage, voyages
(1.1) J’ai fait un long voyage et je n’ai pas dormi… → Odbyłem długą podróż i nie spałem… (Antoine de Saint-Exupéry, Le Petit Prince)
(1.1) voyage de noces • voyage d'affaires → podróż służbowa • voyage organisé → wycieczka zorganizowana • bon voyage! • agence de voyages • voyage de retour → podróż powrotna • voyage autour du monde → podróż dookoła świata • compagnon de voyage → towarzysz podróży • sac de voyage → torba podróżna (1.2) voyage d'essai → rejs próbny
(1.1) trajet (1.6) défonce, trip
voyageur voyager voyageur les voyages forment la jeunesse • • emmener en voyage