ber ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) Berlin (1.2) włośnica ber
(1.2) czumiza, proso włoskie, włośnica ber
(1.2) roślina zbożowa
Berlin, berlińczyk, berlinka berliński
(1.1)
(1.1) (1.2)
ber ()
spójnik (1.1) do potęgi
(1.1) Bi ber hiru berdin zortzi. → Dwa do potęgi trzeciej równa się osiem.
ber ()
(1.1) jagoda
bero, beraro, rozbero, vinbero, vinberaro, sekvinbero, vinberarbo, vinberujo, vinberejo, vinberĝardeno, vinbertrunko, rubusbero sekvinbera, rozbera
ber ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jagoda
(1.1) ber, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); ~, ~, ~jum, ~ja (~in, ~in, ~junum, ~janna)
(1.1) akurber • bláber • brómber • daggarber • hindber • laxaber • múltuber • rifsber • sólber • stikilsber
ber ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) jagoda
ber () бер / بېر
liczebnik główny (1.1) jeden
(1.1) cyfra 1