hostia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;
(1.1)
(1.1) Przy podnoszeniu hostii ministrant trzykrotnie uderza w gong. (1.1) Kiedyś jadwiżanki piekły hostie dla wielu parafii naszej archidiecezji.
(1.1) komunikant
(1.1) pieczywo
(1.1) → hostia, opłatek
(1.1)
angielski: (1.1) host, communion wafer baskijski: (1.1) ostia bułgarski: (1.1) нафора (nafora) esperanto: (1.1) hostio estoński: (1.1) hostia fiński: (1.1) öylätti, ehtoollisleipä, oblaatti francuski: (1.1) hostie hiszpański: (1.1) hostia irlandzki: (1.1) abhlann islandzki: (1.1) kynnir kataloński: (1.1) hòstia łaciński: (1.1) hostia niderlandzki: (1.1) hostie niemiecki: (1.1) Hostie nowogrecki: (1.1) όστια (ˈostia) portugalski: (1.1) hóstia rumuński: (1.1) anafură, agneţ, naforă szwedzki: (1.1) oblat węgierski: (1.1) ostya włoski: (1.1) ostia
hostia ()
rzeczownik (1.1) hostia
hostia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) hostia
hostia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwierzę ofiarne (1.2) ofiara (1.3) hostia
(1) hosti|a, ~ae
hostis / hostio
→ odpłacić < < → dłoń źródłosłów dla , , , , , , , , , ,