wędrowny ()
, ,
przymiotnik (1.1) odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce
(1.1)
(1.1) W lipcu harcerze wyruszyli na obóz wędrowny.
(1.1) cyrk/obóz/teatr wędrowny • trupa wędrowna • wędrowny grajek • ptaki/ryby wędrowne
wędrówka , wędrowanie , wędrowiec , wędrownik , wędrowniczek , wędrowniczka wędrować
angielski: (1.1) o zwierzęciu: migratory, o plemieniu: nomadic, o sprzedawcy, agencie: itinerant, o wykładowcy: peripatetic; o cyrku, przedstawieniu: travelling, traveling białoruski: (1.1) вандроўны duński: (1.1) vandrende esperanto: (1.1) vaga, vagema francuski: (1.1) migratoire hiszpański: (1.1) ambulante, errante, errante nowogrecki: (1.1) πλανόδιος, περιπλανώμενος rosyjski: (1.1) стра́нствующий, кочево́й szwedzki: (1.1) kringresande turecki: (1.1) gezici włoski: (1.1) itinerante, vagabondo, viandante