dom dziecka () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;
(1.1) ,
(1.1) Po śmierci rodziców Paulina trafiła do domu dziecka.
(1.1) sierociniec, ochronka, przytułek; bidul
angielski: (1.1) orphanage, children's home baskijski: (1.1) umezurztegi białoruski: (1.1) дзіцячы дом czeski: (1.1) sirotčinec duński: (1.1) børnehjem esperanto: (1.1) orfejo fiński: (1.1) lastenkoti francuski: (1.1) orphelinat gudźarati: (1.1) અનાથાશ્રમ (anāthāśrama) hiszpański: (1.1) orfanato interlingua: (1.1) casa de infantes islandzki: (1.1) munaðarleysingjahæli japoński: (1.1) kataloński: (1.1) orfenat litewski: (1.1) vaikų namai niderlandzki: (1.1) weeshuis niemiecki: (1.1) Kinderheim norweski (bokmål): (1.1) barnehjem , barneheim norweski (nynorsk): (1.1) barneheim nowogrecki: (1.1) ορφανοτροφείο perski: (1.1) یتیم خانه (yatym khāne) portugalski: (1.1) orfanato rosyjski: (1.1) детский дом słoweński: (1.1) dečji dom szwedzki: (1.1) barnhem węgierski: (1.1) árvaház włoski: (1.1) brefotrofio , orfanotrofio