breath ()
, ,
rzeczownik (1.1) oddech, dech, tchnienie
(1.1) After the twentieth step, she simply had to stop to catch her breath. → Po dwudziestym stopniu po prostu musiała zatrzymać się, żeby złapać oddech.
(1.1) take a breath → wziąć oddech • in one breath → jednym tchem • out of breath → zadyszany, bez tchu • to take breath → zaczerpnąć tchu • deep breathhttp://thewikipedian.net/2016/02/19/knowledge-engine-lila-tretikov/
breather, breathlessness breathe breathless, breathable, unbreathable, breathy breathlessly