giez ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;
(1.1)
(1.1) giez bydlęcy / owczy / koński • gzy i komary
(1.1) bąk, ślepak
(1.1) owad, pasożyt
(1.1) bydleń
gzić się
→ giez, ślepak, bąk
angielski: (1.1) botfly, gadfly białoruski: (1.1) авадзень , сляпень chorwacki: (1.1) obad czeski: (1.1) střeček duński: (1.1) hestebremse , bremse , brems estoński: (1.1) parm fiński: (1.1) kiiliäinen, saivartaja francuski: (1.1) œstre hiszpański: (1.1) tábano indonezyjski: (1.1) lalat liang kataloński: (1.1) estre litewski: (1.1) gylys macedoński: (1.1) нападен niderlandzki: (1.1) horzel niemiecki: (1.1) Dasselfliege norweski (bokmål): (1.1) brems norweski (nynorsk): (1.1) brems nowogrecki: (1.1) οίστρος rosyjski: (1.1) овод , слепень rumuński: (1.1) streche serbski: (1.1) обад słowacki: (1.1) vel'ká moucha szwedzki: (1.1) styngfluga turecki: (1.1) atsineği ukraiński: (1.1) о́від węgierski: (1.1) bagócslégy wilamowski: (1.1) brumm włoski: (1.1) estro