hava ()
rzeczownik (1.1) powietrze (1.2) pogoda
hava ()
czasownik (1.1) (o własności) mieć, posiadać (1.2) (o byciu cechą, właściwością) mieć (1.3) (w ręku, objęciach, zgryzie) mieć, trzymać (1.4) zatrudniać (1.5) utrzymywać (1.6) (o zwierzęciu) trzymać, hodować (1.7) wznosić, podnosić (1.8) (o dodatkowym wyposażeniu) być dostarczonym z …, wyposażonym w … (1.9) być ubranym w … (1.10) (o potomstwie) mieć (1.11) (o partnerze, małżonku) mieć (1.12) opiekować się (1.13) (o dochodach, płatnościach) otrzymywać (1.14) odpowiadać (za coś) (1.15) używać (do czegoś) (1.16) mieć się, czuć się (1.17) mieć, chorować na … (1.18) (o poświęconym czasie) zabierać, zajmować (1.19) (o dystansie) mieć, mierzyć
hevur tú sagt a, mást tú eisini siga b • ring er músin, ið hevur ikki meira enn eina holuna
hava ()
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika haver
hava ()
czasownik (1.1) od: ha
(1.1) att hava, haver, hade, haft, hav! ; pres. part. havande, perf. part. havd
havande, havare havande
fraza przysłówkowa hur som haver • till den verkan det hava kan przysłowie man tager vad man haver
hava ()
rzeczownik (1.1) pogoda (1.2) powietrze
(1.1-2)
(1.1) açık hava → bezchmurna pogoda (1.2) açık hava sineması → kino plenerowe, kino pod gołym niebem • açık hava müzesi → muzeum na wolnym powietrzu, skansen • açık hava tiyatrosu → amfiteatr, teatr plenerowy • hava basıncı • hava gazı hava kuvvetleri
(1.1) hava durumu (1.2) gökyüzü
havacılık, havaküre
havadan sudan • havaya sokmak
< źródłosłów dla gruzińskiego ჰავა