__TOC__ détente ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;
(1.1)
angielski: (1.1) détente francuski: (1.1) détente
détente ()
rzeczownik (1.1) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami
détente ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozprężenie, rozprężanie, odprężenie, odprężanie (1.2) zwolnienie, zwalnianie, rozluźnienie, rozluźnianie (1.3) zmniejszanie ciśnienia/napięcia (1.4) spust, cyngiel (1.5) odprężenie, ulga, wytchnienie
(1.1-5) une détente; détentes
(1.4) Mon doigt ne tremblait pas quand j'appuyais sur la détente. → Mój palec nie drżał, gdy pociągnąłem za spust.
(1.4) appuyer sur la détente → pociągnąć za spust
(1.2) relâchement (1.5) délassement, relâche, repos
(1.1) tension
détendeur détendre détendu