upokarzać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( upokorzyć) (1.1) poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność czasownik zwrotny niedokonany upokarzać się ( upokorzyć się) (2.1) poniżać siebie samego, obrażać własną godność (2.2) okazywać pokorę, skruchę przed kimś
(1.1) (2.1-2)
upokorzenie , upokarzanie , pokora
Częstym błędem jest używanie formy „”Poradnia Językowa Uniwersytetu Łodzkiego
angielski: (1.1) mortify, humiliate arabski: (1.1) وضع ,أذل czeski: (1.1) ponížit francuski: (1.1) humilier hiszpański: (1.1) humillar, rebajar, denigrar; (2.1) humillarse, rebajarse jidysz: (1.1) פֿאַרשעמען (farszemen); (2.1) פֿאַרשעמען זיך (farszemen zich) niemiecki: (1.1) demütigen nowogrecki: (1.1) ταπεινώνω, μειώνω, ξεφτελίζω; (2.1) εξευτελίζομαι (2.2) ταπεινώνομαι rosyjski: (1.1) унижать; (2.1) унижаться; (2.2) унижаться włoski: (1.1) smaccare, umiliare