gardzić () , ,
czasownik (1.1) myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą (1.2) lekceważyć, bagatelizować (1.3) odrzucać, rezygnować, odtrącać
(1.1-3)
(1.1) Gardzę tymi, którzy kłamią by funkcjonować i nie mają odwagi przyznać się do oszustwa.
pogardzać cenić, doceniać
pogarda, gardzenie pogardzić, pogardzać, wzgardzić pogardliwy, wzgardliwy; gardy wzgardliwie kto chlebem gardzi, to nim Pan Bóg bardziej
angielski: (1.1) despise, disdain arabski: (1.1) أنف, إحتقر duński: (1.2) ringeagte esperanto: (1.1) malestimi hiszpański: (1.1) despreciar, desdeñar; (1.2) menospreciar, subestimar; (1.3) rechazar, desechar, desestimar jidysz: (1.1) פֿאַראַכטן (farachtn) kaszubski: (1.1) gardzëc, pògardzac, zgardzac, zgardzëwac; (1.2) gardzëc niemiecki: (1.1) verachten polski język migowy: rosyjski: (1.1) презирать suahili: (1.1) dharau; (1.2) dharau szwedzki: (1.1) förakta, ringakta, missakta; (1.2) förringa, negligera, nonchalera, bagatellisera; (1.3) rata, försmå, nobba, avvisa, ogilla wilamowski: feraochta