__TOC__ bütün ()
przymiotnik (1.1) cały, całkowity
bütün ()
przymiotnik (1.1) cały, pełny, kompletny (1.2) wszelki (1.3) (o pieniądzach) nie drobny, nie drobnymi (1.4) jednolity, z jednego kawałka, nierozdzielony, monolityczny rzeczownik (2.1) całość, ogół, komplet (2.2) jedność, jednolitość, spójność, integralność, nierozłączność
(2.1-2)
(1.1) tam (1.2) kamu, bilcümle, bilumum, cümle, cemi, tamam, umum (1.4) tüm, yekpare (2.1) kül