__TOC__ Democritus ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1) Demokryt
(1.1) the Laughing Philosopher
Democritus ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Demokryt
(1.1) Democrit|us, ~i
(1.1) Democritus luminibus amissis alba scilicet discernere et atra non poterat, at vero bona mala, aequa iniqua, honesta turpia, utilia inutilia, magna parva poterat, et sine varietate colorum licebat vivere beate, sine notione rerum non licebat.Marcus Tullius Cicero: Tusculanae Disputationes, 5. 114 → Demokryt, straciwszy oczy, nie mógł odróżnić białego od czarnego, ale odróżniał dobre od złego, sprawiedliwe od niesprawiedliwego, uczciwe od haniebnego, użyteczne od nieużytecznego, wielkie od małego. Można być szczęśliwym, nie widząc rozmaitych kolorów, ale bez poznania rzeczy nie można.Marek Tulliusz Cyceron: Rozmowy tuskulańskie, str. 246, tłum. Henryk Sułek, wyd. Horyzont, Kielce 2009, ISBN 978-83-7575-187-1
Democritei , Democritii , Democritea Democritii, Democritei, Democriticus, Democriteus, Democritius
(1.1)