__TOC__ gifte ()
czasownik przechodni (1.1) (o córce, synu) wydawać za mąż, żenić (1.2) łączyć węzłem małżeńskim, stwierdzać małżeństwo czasownik zwrotny gifte sig (2.1) żenić się, wychodzić za mąż
(1) gifte, gifter, giftede, giftet (2) gifte sig, gifter sig, giftede sig, giftet sig
(1.1) Hvis en dansk konge giftede sin søn med den svenske konges datter, så var det i en situation, hvor man havde brug for fred og alliancer. → Jeśli duński król wydawał syna za córkę króla szwedzkiego, to było to w sytuacji, gdy istniała potrzeba pokoju i zawiązywania sojuszy. (2.1) Hendes største drøm er at gifte sig med en rig prins. → Jej największym marzeniem jest wyjść za mąż za bogatego księcia.
(1.2) vie
gift
gifte ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) małżeństwo
(1.1) ett gifte, giftet, giften, giftena
(1.1) äktenskap
gifta gift