hallucination ()
,
rzeczownik (1.1) halucynacja
hallucinate hallucinatory
hallucination ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) halucynacja
(1.1) en hallucination, hallucinationen, hallucinationer, hallucinationerne
(1.1) De mest typiske symptomer inkluderer hallucinationer og humørændringer. → Do najbardziej typowych objawów należą halucynacje i wahania nastroju.
hallucinatorisk hallucinere
hallucination ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) halucynacja, omam
(1.1) hallucination; hallucinations
halluciner
hallucination ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) halucynacja
(1.1) en hallucination, hallucinationen, hallucinationer, hallucinationerna
/ hallucinogen