burden ()
, ,
rzeczownik policzalny (1.1) ciężar, brzemię, ładunek czasownik przechodni (2.1) obarczać, obciążać, uciemiężać
(2.1) burden, burdened, burdened, burdens, burdening
(1.1) I cannot carry all these people by myself; the burden is too heavy for me. → Nie mogę już sam udźwignąć troski o ten lud; (brzemię) już nazbyt mi ciąży.Księga Liczb, 11:14, tłumaczenie za Biblią Tysiąclecia (2.1) He often burdens other people with his problems. → On często obciąża innych ludzi swoimi problemami.
(2.1) burden with → obarczać (czymś)
(1.1) carry a burden → nosić ciężar
(1.1) weight, duty, load, cargo, onus, heaviness, charge, pack, bundle, parcel (2.1) load, weigh, charge
unburden, disburden, bear