prośba () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia
(1.1)
(1.1) Na moją prośbę o ciszę wszyscy zamilkli.
(1.1) mieć do kogoś prośbę • zwrócić się do kogoś z prośbą • przychylić się do czyjejś prośby • (zrobić coś) na czyjąś prośbę • spełnić czyjąś prośbę • gorąca/pokorna/rozpaczliwa/serdeczna prośba • prośba o pomoc • prośba o chleb/wodę
(1.1) proszenie, petycja
prosić dopraszanie , doproszenie
chodzić po prośbie • na własną prośbę
Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 17.
angielski: (1.1) request arabski: (1.1) طلب białoruski: (1.1) про́сьба chiński standardowy: (1.1) 请求 (qǐngqiú) czeski: (1.1) prosba duński: (1.1) anmodning , begæring esperanto: (1.1) peto fenicki: (1.1) 𐤔𐤀𐤋 fiński: (1.1) pyyntö hiszpański: (1.1) ruego , petición jidysz: (1.1) בקשה (bakosze) niemiecki: (1.1) Bitte nowogrecki: (1.1) παράκληση , αίτηση nowopruski: (1.1) madla polski język migowy: rosyjski: (1.1) про́сьба staropruski: (1.1) maddla szwedzki: (1.1) anhållan, begäran tuvalu: (1.1) fakatagi ukraiński: (1.1) про́сьба , проха́ння włoski: (1.1) richiesta