wymiotować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zwymiotować) (1.1) zwracać przez usta zawartość żołądka
(1.1)
(1.1) Po alkoholu Paulina zawsze wymiotuje.
(1.1) zwracać; rzygać, haftować, jechać do Rygi;
wymioty , wymiociny , wymiotowanie , zwymiotowanie zwymiotować wymiotny wymiotnie
< , z kontaminacją /
ajnoski: (1.1) アトゥ (atu) albański: (1.1) vjell angielski: (1.1) vomit, throw up arabski: (1.1) إستفرغ, تقيأ awestyjski: (1.1) 𐬬𐬀𐬧𐬙𐬀 białoruski: (1.1) рыгаць, ванітаваць czeski: (1.1) zvracet dolnołużycki: (1.1) bluwaś duński: (1.1) vomitere, kaste op, brække sig esperanto: (1.1) vomi francuski: (1.1) vomir górnołużycki: (1.1) bluwać hiszpański: (1.1) vomitar kataloński: (1.1) vomitar khowarski: (1.1) اوق دیک luo: (1.1) ng'ok łatgalski: (1.1) vemt maithili: (1.1) बोकरना manx: (1.1) skeay niemiecki: (1.1) erbrechen, sich übergeben norweski (bokmål): (1.1) kaste opp, brekke seg norweski (nynorsk): (1.1) kaste opp, brekke seg nowogrecki: (1.1) εμώ, ξεμώ, ξερνώ, κάνω εμετό rosyjski: (1.1) рвать, тошнить staroirlandzki: (1.1) sceïd szwedzki: (1.1) kräkas, spy, kasta upp tahitański: (1.1) pihaʻe tuvalu: (1.1) lua ukraiński: (1.1) блювати walijski: (1.1) cyfogi, chwydu wilamowski: (1.1) wiygia, wjȳgja