__TOC__ teknik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) technika (sposób wykonania jakiejś czynności) (1.2) technika (maszyny, elektronika itd. i ich użycie)
(1) en teknik, teknikken, teknikker, teknikkerne
(1.1) Tibetanske munke har praktiseret lydhealing i århundreder og har udviklet teknikker, der bruger både vokal- og instrumentale lyde. → Tybetańscy mnisi praktykują dźwiękową terapię od wieków i opracowali techniki, które wykorzystują zarówno dźwięki wokalne, jak i instrumentalne. (1.1) I eksperimentel fonetik bruger man indimellem en teknik der hedder palatografi til at udforske hvordan konsonanter artikuleres. → W eksperymentalnej fonetyce czasem używa się techniki zwanej palatografią do badania, jak artykułowane są spółgłoski.
teknikker , teknikum , tekno/techno , teknologi teknisk
< <
teknik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) technika
(1.1) en teknik, tekniken
(1.1) tekniklärare • transplantationsteknik
teknisk, teknologisk, teknokratisk tekniker, teknolog, teknologi, teknokrat, teknokrati