crown ()
,
rzeczownik (1.1) korona (1.2) władza królewska (1.3) wieniec (1.4) korona (1.5) czubek (głowy, wzgórza) (1.6) korona drzewa (1.7) korona (1.8) zwieńczenie, ukoronowanie (1.9) denko kapelusza (1.10) korona przymiotnik (2.1) koronny czasownik (3.1) koronować, ukoronować (3.2) zwieńczyć (także np. sukcesem) (3.3) walnąć z główki/w głowę (3.4) w warcabach: to crown a king: zrobić damkę (3.5) nałożyć koronę (na ząb)
(1.2) This land belongs to the Crown. → Ten kraj należy do Korony. (3.2) The woman was sticking flowers in a wreath that crowned the top of her head. → Kobieta wtykała kwiaty w wianek, który wieńczył czubek jej głowy.
(2.1) crown jewels (3.2) crown with success
to crown it all → na dodatek crowned prince → następca tronu