bezczelność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie
(1.1)
(1.1) Zamiast porządnieć, wspinasz się na szczyt bezczelności. (1.1) Nie oddałeś poprzedniego długu, a chcesz znów pożyczyć pieniądze? To bezczelność.
(1.1) impertynencja, granda, kpina, hucpa, tupet, arogancja, zuchwałość
bezczelnik , bezczelnica bezczelny bezczelnie
angielski: (1.1) impudence, insolence białoruski: (1.1) нахабства , бессаромнасць esperanto: (1.1) impertinenteco, aroganteco, fiaŭdaco, insolenteco hiszpański: (1.1) descaro , desfachatez , desvergüenza litewski: (1.1) įžūlumas nowogrecki: (1.1) αναίδεια , αυθάδεια rosyjski: (1.1) наха́льство , на́глость starogrecki: (1.1) ἀναισχυντία szwedzki: (1.1) näsvishet , fräckhet