__TOC__ błotnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół
(1.1) Muszę kupić błotnik, chyba poszukam najpierw na szrocie.
(1.1) błotnik samochodowy / rowerowy / motocyklowy
(1.1)
błoto , błotko , błocisko , błocko , błota , błocenie , ubłocenie , zabłocenie , Zabłocie błocić , ubłocić , zabłocić błotny, błotnisty, błotnikowy
angielski: (1.1) wing, mudguard, fender białoruski: (1.1) крыло bułgarski: (1.1) калник chorwacki: (1.1) blatobran czeski: (1.1) blatník duński: (1.1) skærm esperanto: (1.1) kotŝirmilo francuski: (1.1) garde-boue , aile hiszpański: (1.1) guardabarros , aleta interlingua: (1.1) guardafango kaszubski: (1.1) kalëca niemiecki: (1.1) Kotflügel , (rowerowy) Schutzblech nowogrecki: (1.1) λασπωτήρας , φτερό rosyjski: (1.1) крыло słowacki: (1.1) blatník szwedzki: (1.1) flygel węgierski: (1.1) sárhányó włoski: (1.1) parafango
błotnik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) brodziec (1.2) błotnik
(1.1) szlapnik