wprawa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności
(1.1)
(1.1) Tomek doszedł do wielkiej wprawy w rzucaniu pinezkami do celu.
(1.1) nabrać wprawy • dojść do wprawy
wprawka , wprawność wprawiać , wprawić wprawny wprawnie
angielski: (1.1) skill hiszpański: (1.1) destreza , práctica , habilidad niemiecki: (1.1) Übung , Routine rosyjski: (1.1) навык szwedzki: (1.1) vana włoski: (1.1) dimestichezza