pierze () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka (1.2) pióra ptaków domowych, zwykle gęsi, służące do napychania poduszek, pierzyn itp. (1.3) włosy słabe, rzadkie (1.4) włosySłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.
(2.1) 3. od prać
(1.1-4)
(1.2) Moja poduszka wypchana jest gęsim pierzem.
(1.2) drzeć / skubać pierze • wypychać / wypchać pierzem
(1.1) upierzenie (1.3) pióra, kołtuny, kłaki (1.4) selery
upierzenie , opierzanie , opierzenie , pierzyna , pierzynka , pióro , piórko , pierzynka , piórnik opierzać , opierzyć pierzasty, opierzony, nieopierzony, piórkowy pierzasto
ni z pierza, ni z mięsa • obrosnąć w pierze • ptaka po pierzu, wilka po sierści, a z mowy człowieka poznasz
angielski: (1.1) plumage; (1.2) down białoruski: (1.1) пер'е ; (1.2) пер'е cerkiewnosłowiański: (1.1) перїе hiszpański: (1.1) plumaje ; (1.2) plumón maya: (1.1) k’u’uk’um niemiecki: (1.1) Gefieder , Federn ; (1.3) spärliches Haar ukraiński: (1.1) пір'я wilamowski: (1.1) fadyn ; (1.2) fadyn