neutrino () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;
(1.1)
(1.1) Dopiero po upływie blisko trzydziestu lat, w 1956 r. Reines i Cowan przeprowadzili eksperyment, który można uważać za pierwszy, bezpośredni, eksperymentalny dowód istnienia neutrina.
(1.1) neutrino elektronowe / mionowe / taonowe • emitować neutrino • antyneutrino
(1.1) lepton
< , z (→ neutralny, nijaki) <
angielski: (1.1) neutrino arabski: (1.1) نيترينو baskijski: (1.1) neutrino białoruski: (1.1) нейтрына bułgarski: (1.1) неутрино czeski: (1.1) neutrino francuski: (1.1) neutrino hiszpański: (1.1) neutrino islandzki: (1.1) fiseind japoński: (1.1) ニュートリノ kataloński: (1.1) neutrí niderlandzki: (1.1) neutrino nowogrecki: (1.1) νετρίνο rosyjski: (1.1) нейтрино słowacki: (1.1) neutríno szwedzki: (1.1) neutrino ukraiński: (1.1) нейтрино włoski: (1.1) neutrino
neutrino ()
, ,
rzeczownik (1.1) neutrino
neutrino ()
rzeczownik nieżywotny (1.1) neutrino
neutrino ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) neutrino
(1.1)
neutrino ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) neutrino
(1.1) neutrino; neutrinos
neutrino ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) neutrino
(1.1) neutrino; neutrinos
neutrino ()
rzeczownik (1.1) neutrino
neutrino ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) neutrino
neutrino ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) neutrino
(1.1) en neutrino, neutrinon, neutriner, neutrinerna
neutrino ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) neutrino
(1.1) neutrino; neutrini
(1.1) neutrino elettronico / muonico / tauonico → neutrino elektronowe / mionowe / taonowe • antineutrino → antyneutrino
(1.1) leptone