survenir ()
czasownik nieprzechodni (1.1) nadejść, nadchodzić (1.2) pojawić się, pojawiać się (1.3) dochodzić, przybywać ponadto czasownik bezosobowy (2.1) wydarzyć się, zajść
(1) survenant • (être) survenu • je surviens, tu surviens, il survient, nous survenons, vous survenez, ils surviennent • surviendr- • subjonctif je survienne, tu surviennes, il survienne, nous survenions, vous surveniez, ils surviennent; (2) (tylko 3 ) il est survenu • il survient • il surviendra • subjonctif il survienne
(1.2) Mais le danger est survenu plus tôt que tu ne l'attendais. → Lecz niebezpieczeństwo pojawiło się wcześniej niż się tego spodziewałeś. (J.R.R. Tolkien, Le seigneur des anneaux) (2.1) […]il est survenu pendant notre voyage […] un incident qui ne me laissait pas d’autre alternative que cette résolution. → Zdarzył się podczas naszej podróży incydent, który nie pozostawiał mi innego wyjścia jak to rozwiązanie. (Arthur Conan Doyle, Jim Harrison, boxeur)
(1.3) survenir à qqch
(1.1) apparaître, surgir (1.2) apparaître, se manifester, se produire
survenance , survenue