morale () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walkiSłownik wyrazów obcych, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, wyd. 1980 (1.2) czyjaś ogólna postawa moralna
(2.1) i od morał
(1.1-2)
(1.1) Po wczorajszej masakrze morale w oddziale znacznie spadło.
moralizm , moralizatorka , moralizator , moralistyka , moralizatorstwo , moralistka , moralista , moralność , morał , moralizowanie , moralitet moralizować moralizatorski, moralnościowy, moralitetowy moralnie, niemoralnie
angielski: (1.1) morale duński: (1.1) moral ; (1.2) moral słowacki: (1.1) morálka
morale ()
,
rzeczownik niepoliczalny (1.1) morale (np. oddziału w wojsku), duch
demoralisation, demoralization demoralise, demoralize
(1.1) w odróżnieniu od języka polskiego jest to rzeczownik w liczbie pojedynczej
morale ()
przysłówek (1.1) moralnie
(1.1) Li agis brute kaj sovaĝe, kaj estis por mi ege dolora kaj timiga travivaĵo, tiom fizike kiom moraleJohán Valano (Claude Piron), Ĉu ni kunvenis vane?; wyd. GEO 2015.. → Postępował brutalnie i dziko, był dla mnie ogromnie bolesnym i strasznym przeżyciem, tak samo fizycznie jak i moralnie. (1.1) Ili devas esti morale maturaj por konsideri la faktojn kaj la logikon kaj antaŭ la pli alta komuna valoro – la veroVinko Ošlak – Foje eĉ pensi estas ĝuo, str. 112, INKO 2003.. → Muszą być moralnie dojrzali, aby rozważać fakty i logikę oraz pochylić się przed wyższą wspólną wartością – prawdą.
moralo morala malmorale
morale ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moralność, etyka (1.2) morał
(2.1) od moral
(1.1-2) morale; morales (2.1)
(1.1) éthique (1.2) leçon
moralisme, moraliste, immoralisme, immoraliste moralement immoraliste, moraliste
faire de la morale
morale ()
przymiotnik (1.1) moralny
moralizzatrice , moralizzatore , moralismo , moralità moraleggiare, moralizzare