__TOC__ self ()
rzeczownik (1.1) jaźń, czyjeś ja zaimek (2.1) siebie przymiotnik (3.1) własny (3.2) taki sam czasownik (4.1) krzyżować spokrewnione osobniki
(1) self; selves (2) zobacz uwagi
(1.1) The self, the I, is recognized in every act of intelligence as the subject to which that act belongs. → Jaźń, własne ja, jest rozpoznawana w każdym akcie inteligencji jako podmiot, do którego ten akt należy.Sir W. Hamilton (2.1) a check payable to self → czek wystawiony na siebie (3.2) I am made of that self mettle as my sister. → Jam z tego kruszcu co i moja siostra.William Shakespeare: Król Lear, akt I, scena I, 1605, tłum. Józef Paszkowski
selfishly, selflessly, unselfishly, selfly selfishness, selflessness, unselfishness, selfie selfish, unselfish, selfless, selfly
(2.1) tworzy pojedyncze słowa w połączeniu z zaimkami dzierżawczymi: myself, yourself ( thyself), himself, herself, itself, oneself (lub one's self). W połączeniu z zaimkami w liczbie mnogiej, zmienia się w końcówkę -selves: ourselves, yourselves, themselves.
self ()
rzeczownik (1.1) pożyczka