__TOC__ cibo ()
czasownik przechodni (1.1) karmić (zwierzę, człowieka)
(1.1) cibo, cibare, cibavi, cibatum
(1.1) Si esurierit inimicus tuus, ciba illum; et si sitierit, da ei aquam bibere – prunam enim congregabis super caput eius et Dominus reddet tibiBiblia Sacra Vulgata (Stuttgartensia)/Proverbia 25, 21-22. → Gdy wróg twój łaknie, nakarm go, gdy pragnie, napój go wodą – żar ognia zgromadzisz nad jego głową, a Pan ci za to zapłaciBiblia Tysiąclecia, Księga Przysłów 25, 21-22; przeł. ks. Władysław Borowski.
concibo cibilla , cibicida , cibaria , cibus , cibatio , cibatus cibarius, cibalis
cibo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pokarm, pożywienie, potrawa (1.2) jedzenie, posiłek
(1) cibo; cibi
(1.1) cibo leggero → potrawa lekkostrawna • cibo pesante → potrawa ciężkostrawna
(1.1) nutrimento, alimento
cibaria cibare cibario
zobacz też: Indeks: Włoski - Jedzenie