konduktor ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);
(1.1)
(1.1) Kasjerka nie miała mi wydać ze stówy i musiałem kupić bilet u konduktora.
(1.1) kolejarz
konduktorka konduktorski
,
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) conductor baskijski: (1.1) kobratzaile białoruski: (1.1) кандуктар , праваднік bułgarski: (1.1) кондуктор czeski: (1.1) průvodčí duński: (1.1) konduktør , togbetjent francuski: (1.1) contrôleur hiszpański: (1.1) cobrador , revisor jidysz: (1.1) קאָנדוקטאָר (konduktor) litewski: (1.1) palydovas niemiecki: (1.1) Schaffner nowogrecki: (1.1) ελεγκτής , εισπράκτορας polski język migowy: rosyjski: (1.1) проводни́к szwedzki: (1.1) konduktör węgierski: (1.1) kalauz wilamowski: (1.1) konduktör