consent ()
rzeczownik (1.1) zgoda, pozwolenie, przyzwolenie czasownik (2.1) zgodzić się, zgadzać się, przyzwolić, przyzwalać, pozwolić, pozwalać
(1.1) consent; consents (2.1) consent, consented, consented, consents, consenting
(1.1) consent to → zgoda na coś • give one's consent to → dać komuś na coś zgodę • refuse one's consent → odmówić zgody • with / without 's consent → z czyjąś / bez czyjejś zgody • obtain 's consent → uzyskać czyjąś zgodę (2.1) consent to → udzielać zgody na coś
(1.1) with one consent → jednomyślnie • by general / common consent → jednomyślnie • age of consent → wiek uprawniający do zawarcia związku małżeńskiego • consent decree → wyrok z uznania • consent judgment/judgement → ugoda sądowa • explicit consent → wyraźne zezwolenie • expressing of consent → wyrażenie zgody • implicit/implied consent → zgoda dorozumiana • parental consent → zgoda rodziców • silent/tacit consent → milcząca zgoda
(2.1) agree, assent, approve