consonant ()
, , , ,
rzeczownik (1.1) spółgłoska przymiotnik (2.1) konsonansowy, zgodny, zgadzający się, harmonizujący
(2.1) A situation where a consonant chord follows a dissonant chord is called a resolution. → Sytuację, w której akord konsonansowy następuje po akordzie dysonansowym, nazywamy rozwiązaniem.
(1.1) vowel (2.1) dissonant
(1.1) speech sound / phone
consonantal consonantly, consonantally