nawałnica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem (1.2) bardzo obfity gwałtowny deszcz, śnieg, wiatr itp. (1.3) o wstrząsie dziejowym (1.4) o atakującym wojsku; także o napierającym tłumie ludzi
(1.1-4)
(1.3) Przed nawałnicą bolszewicką musiałem uchodzić z Petersburga na Syberję jeszcze w r. 1918.
(1.1) burza, huragan, orkan, szkwał, sztorm, wichura (1.2) buran, śnieżyca, zadymka, zamieć, zawierucha (1.3) nawał, nawała (1.4) atak, najście, napaść, napór, nawała, szturm
nawał nawałnicowy, nawalny
angielski: (1.1) squall, storm, tempest; (1.2) blizzard, storm; (1.4) onslaught, onset, onrush białoruski: (1.1) навальніца ; (1.3) навальніца esperanto: (1.1) tempesto, ŝtormo; (1.2) ŝtormo francuski: (1.1) tempête kaszubski: (1.1) szor rosyjski: (1.1) гроза́ rumuński: (1.4) val ukraiński: (1.1) гроза́ włoski: (1.1) bufera