Beduin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;
(1.1)
(1.1) Jadąc z Jerozolimy do Jerycha widziałem obozowisko Beduinów. (1.1) Był w Stanach Zjednoczonych, na wyspie Kubie, bił się z Beduinami w Afryce, polował na lwy i tygrysy i powrócił do kraju z ogorzałą twarzą, hartowny, poważny, ale już zupełnie spokojny.Eliza Orzeszkowa, W klatce.
(1.1) Arab
beduin , beduinka Beduinka beduiński
angielski: (1.1) Bedouin arabski: (1.1) بدوي (badawí:) białoruski: (1.1) бедуін bułgarski: (1.1) бедуин fiński: (1.1) beduiini francuski: (1.1) bédouin hiszpański: (1.1) beduino interlingua: (1.1) beduin niemiecki: (1.1) Beduine nowogrecki: (1.1) Βεδουίνος portugalski: (1.1) beduíno rosyjski: (1.1) бедуин słowacki: (1.1) beduín słoweński: (1.1) beduin szwedzki: (1.1) beduin ukraiński: (1.1) бедуїн węgierski: (1.1) beduin włoski: (1.1) beduino