fladdra ()
czasownik nieprzechodni (1.1) (ruch samodzielny) chaotycznie fruwać (tak, jak np. motyl), trzepotać skrzydłamiSvensk ordbok, hasło "fladdra"Svenska Akademiens ordbok, hasło "FLADDRA" (1.2) (ruch na wietrze) powiewać (np. o włosach, żaglu, fladze), łopotać (np. o żaglu, fladze), trzepotać, furkotać (1.3) (o płomieniu, świetle) migotać (1.4) (o pulsie) nieregularnie bić (1.5) błądzić (np. o myślach, ideach)
(1) att fladdra, fladdrar, fladdrade, fladdrat, fladdra! ; pres. part. fladdrande, perf. part. -
(1.1) svirra, flaxa (1.2) flaxa, svaja, vifta (1.3) flämta
fladder, fladdrande fladdrig