καταστροφή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) katastrofa, zniszczenie (1.2) zguba, nieszczęście
(1) F29: καταστροφής; καταστροφές, καταστροφών
(1.2) Αυτή η γυναίκα είναι η καταστροφή σου. → Ta kobieta jest twoją zgubą.
(1.1) αφανισμός
(1.1) σωτηρία, διάσωση (1.2) ευτύχημα
καταστρέφω καταστροφικός, καταστρεπτικός καταστροφέας, καταστροφισμός στο χείλος της καταστροφής → na krawędzi przepaści (katastrofḗ) → przewrót