gasp ()
czasownik nieprzechodni (1.1) wziąć gwałtownie oddech (np. w wyniku szoku, przerażenia, zachwytu) − tłumaczone przez „zaniemówić” (1.2) sapać, dyszeć (1.3) stracić oddech czasownik przechodni (2.1) mówić dysząc, wydyszeć rzeczownik policzalny (3.1) gwałtowne wzięcie oddechu (3.2) ciężki oddech, dyszenie, łapanie tchu
(1) gasp, gasped, gasped, gasps, gasping (2) gasp, gasped, gasped, gasps, gasping (3) gasp; gasps
(1.1) I gasped when I saw her. She was so beautiful. → Zaniemówiłem, kiedy ją zobaczyłem. Była taka piękna. (1.2) People gasp when they sob. → Ludzie dyszą kiedy szlochają. (2.1) An old woman gasped her last words at death's door. → Stara kobieta wydyszała swoje ostatnie słowa na łożu śmierci.
gaspingly
at the last gasp → w ostatnim momencie (np. śmierci) last gasp of something → ostatnie tchnienie czegoś gasp something out → powiedzieć coś dysząc gasp for breath gasp for air gasp at someone/something → gwałtownie odetchnąć na widok czegoś be gasping for → chcieć czegoś bardzo last-gasp
(1.1) yawn (2.1) gasp something out