beherske ()
czasownik (1.1) opanować (= podbić) (1.2) opanować (= nauczyć się) (1.3) opanować (= powstrzymać)
(1) at beherske, behersker, beherskede, behersket
(1.2) Den gamle dyrlæge påstod, at han beherskede kattesprog. → Stary weterynarz twierdził, że opanował koci język. (1.3) Blodet steg ham til hovedet, men han prøvede at beherske sig. → Krew uderzyła mu do głowy, ale próbował się opanować.
(1.2) mestre
herske